Philippe Ariès

Del Imperio Romano al año mil es el primer tomo del monumental estudio «Historia de la vida privada». Dividida en cinco volúmenes, esta Historia de la vida privada aborda más de dos mil años de historia y se extiende desde la Europa del Norte hasta el Mediterráneo, y su hilo conductor consiste en hacer perceptibles los cambios, lentos o precipitados, que, al filo de las épocas, han afectado a la noción y los aspectos de la vida privada, ese lugar familiar, doméstico, secreto, en el que se encuentra encerrado lo que poseemos de más precioso, lo que solo le pertenece a uno mismo, lo que no concierne a los demás. Los mejores especialistas de cada periodo analizan ese mundo privado en movimiento: de la domus latina al apartamento burgués, asistimos a las constantes mutaciones del hogar, reflejo del horizonte mental de cada época. Vida familiar, trabajo, ocio, hábitat, comida... Esta obra monumental llega hasta los albores de la era del ordenador y el teléfono móvil. Reseñas:«Una de las investigaciones históricas más sorprendentes, originales y amenas que se publicarán en muchos años.»Bernard Knox, The Atlantic «A Georges Duby le sorprendió el éxito de la Historia de la vida privada. En pocas ocasiones el éxito editorial ha acompañado tan justamente a una obra rigurosa de investigación.»José Antonio Millán, El País «Este admirable libro es un modelo para historiadores y lectores. Ideal para cualquiera que se haya preguntado por nuestra relación, en el pasado, con asuntos como el sexo, la familia, el hogar, la manera de vestirse e incluso desvestirse.»Robin Lane Fox, The Washington Post

The second volume of "A History of Private Life" is a treasure trove of rich and colorful detail culled from an astounding variety of sources. This absorbing "secret epic" constructs a vivid picture of peasant and patrician life in the eleventh to fifteenth centuries.

Recueil de 24 articles qui ont déjà paru dans la revue ##L'Histoire##. Des aspects variés sont traités, groupés autour de trois thèmes principaux : 1. L'amour en liberté : l'amour libre, l'homosexualité, les prostituées, l'amour passion et les troubadours, la contraception, l'adultère - 2. Le couple : Adam et Eve, les noces à Rome, le refus de plaisir, le mariage (chrétien, l'impuissance sexuelle, le divorce, etc.) - 3. Le plaisir et la souffrance : Sade, la syphilis, la masturbation, etc.

Mentaliteitshistoricus Ariès, samensteller van de ambitieuze en vijfdelige Geschiedenis van het persoonlijk leven, is de pionier onder de 'historici van de dood'. In een aantal lezingen, Western Attitudes toward Death, from the Middle Ages to the Present (in het Nederlands: Met het oog op de dood), in opdracht van de Amerikaanse Johns Hopkins University, schetste hij de omgang met de dood in vier opeenvolgende benaderingen. Ariès spreekt over de middeleeuwse 'getemde' en 'huiselijke' dood die in de ogen van de nabestaanden niet angstaanjagend was, maar als onafwendbaar lot werd aanvaard. In de 15de eeuw verschenen boeken die handelden over de artes moriendi, over de kunst van het sterven. De stervenden bekommerden zich om hun 'eigen dood', zoals Ariès die mentaliteitsverandering omschrijft, om het afscheid van de temporalia - de mensen, de dingen, de sterfkamer. Vanaf de 18de eeuw werden de omstanders in de sterfkamer de hoofdrolspelers, 'de dood van de ander'. Achterblijvers vielen in zwijm of gaven ongeremd uiting aan hun verdriet. De 20ste-eeuwse dood kapittelde Ariès als 'verboden dood', de dood als taboe. Ariès studeerde geschiedenis aan de Parijse Sorbonne, maar bleef zijn leven lang ambtenaar. Hij verdiepte zich vooral in de anthropologie historique, de mentaliteitsgeschiedenis. Hij was een verteller. Volgens zijn tegenstander, die andere grote Franse 'historicus van de dood', Michel Vovelle, auteur van het volumineuze La Mort et l'Occident, heeft Ariès zich niet altijd strikt aan de feiten gehouden. Hij fabuleerde en hij filosofeerde. Zijn classificaties, van 'getemde dood' tot 'de dood als taboe', klinken goed in de oren; hij schreef, zei Vovelle, met welluidende retorische wendingen, zoals zoveel Franse historici behendig en 'met de Franse slag'. [Bron]