Arnon Grunberg
Description
Arnon Grunberg (officieel: Arnon Yasha Yves Grünberg, Amsterdam, 22 februari 1971) is een Nederlandse schrijver en acteur. Hij schrijft meestal onder de naam Arnon Grunberg, maar maakte ook enige tijd gebruik van het heteroniem Marek van der Jagt. Van maandag 29 maart 2010 tot en met woensdag 16 mei 2018 schreef hij een dagelijkse column Voetnoot op de voorpagina van de Volkskrant.
Books
Tirza
Tirza is een roman van Arnon Grunberg. Het boek werd uitgegeven in september 2006 en is sindsdien vele malen herdrukt en bekroond met verschillende prijzen. De roman werd vertaald in 22 talen. In 2010 werd Tirza door het Nationale Toneel op de planken gebracht en werd het boek verfilmd tot de gelijknamige bioscoopfilm.
Fantoompijn
De neiging van een schrijver ook zijn eigen leven in scène te zetten leidt tot tragikomische verwikkelingen.
Blauwe maandagen
The novel's protagonist - named Arnon, like its author - is a young man on the run: expelled from high school and on the outs with his ailing father, he spends his days and nights living a vagabond's life on the streets of Amsterdam. He falls abjectly in love with a waitress in an Italian restaurant, and sneaks into fancy bars and hotels only to skip out when the check arrives. Then he begins to visit prostitutes, girls no older or wiser than he is - and his fumbling, guileless, surprisingly tender encounters with them we see the sadness beneath his nonstop comic riffing, and the profound restlessness that drives his search for adventure. The novel's Amsterdam is a place where sex is cheap but love is scarce. Arnon gets by on his cleverness and his sense of humor, and it is these that make Blue Mondays so fresh and entertaining.
Amuse-gueule
"'When you're dead, I figure you can quit adjusting to other people, but until then life is all about adjusting.'" "So reflects Arnon Grunberg, as he finds himself high-fiving an elderly drug-dealer and her husband in a Las Vegas hotel room ('We use it before sex'). Bizarre, garrulous, self-confident, often desperately lonely; such is the variety of characters Grunberg meets - in Amsterdam or New York - it's thanks only to this ability to adjust, and quietly tune in, that we're able to share so many private worlds, or be moved by the most fleeting encounters." "From the rich widow blowing her husband's fortune on slot machines because she 'doesn't believe in an afterlife', to the language student telling of her arrival in America under the hood of a truck, Grunberg moves effortlessly between worlds. Be it cynical high society New York, claustrophobic family arguments back in Amsterdam, or simply small-talking with waiters in the people-watching capital of the world. Grunberg steals glimpses deep into the most guarded of lives, sharing moments of joy and absurdity at every turn." --Book Jacket.
De heilige Antonio
Het leven van twee Mexicaanse broers en hun moeder in New York is gebouwd op illusies.
De man zonder ziekte
Meer nog dan zijn Indiase uiterlijk - het wekte weleens verwarring, een keer had een man in een café over het gele gevaar gesproken en daarbij nadrukkelijk Samarendra's kant uitgekeken - was dit de kern van zijn identiteit: het gebrek aan ziekte. Hij had geen rolstoel nodig, geen permanente verzorging, hij kon lopen. Zo was hij eerst het kind geweest, vervolgens de jongen en nu de man zonder ziekte; meer dan wat dan ook was hij gezond, zowel geestelijk als lichamelijk.' In 'De man zonder ziekte' reist een jonge Zwitserse architect af naar Bagdad om een nieuw operagebouw te ontwerpen. Een man die ervan overtuigd is dat een architect het leven van de mens mooier en makkelijker moet maken.
Figuranten
Een onafscheidelijk drietal jongeren droomt van een toekomst in de wereld van de film.