De correspondent

Pieter Waterdrinker vestigde zich in in Rusland, toen een soort wildwest-samenleving, en hij zou daar voorgoed blijven wonen. Hij deed verslag over dat onmetelijke land in honderden reportages voor de krant, radio en tv, maar vooral bouwde hij aan een imposant oeuvre van inmiddels zeven romans en verhalenbundels. Waterdrinker behandelt in zijn werk klassieke thema's als het vergeefse streven naar geluk, de onvolkomenheid van de liefde en de eeuwige menselijke zucht naar avontuur, maar op een volstrekt unieke en eigentijdse manier. In dit boek verhaalt Waterdrinker over zijn leven in postcommunistisch Rusland. Hij beschrijft zijn reizen, ervaringen, hindernissen, gevechten met de overheid en zijn schaarse momenten van groot geluk in een zinderende literaire autobiografie die uniek is voor ons taalgebied.